Acil İhtiyaç Projesi Vakfı, ulusal kimliğimizin bir parçası olan yardımlaşma duygusunu güçlendirmeyi hedefleyen, yardıma ihtiyacı olanlarla yardım edebilecekleri bir araya getiren bir dayanışma grubu olarak doğdu.
(resim:Ebru Nurluoğlu - AİP Vakfı Kurucusu)
1993 yılında Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi Ebru Nurluoğlu'nun yardımlaşma çağrısı ile bir araya gelen gönüllüler, çevrelerinden yaygın bir şekilde giyecek, erzak, eşya ve kitap toplayarak, öncelikle Türkiye'nin ulaşılması güç bölgelerine yardım gönderdiler. "Sizin ihtiyacınız olmayabilir ama onların var" sloganıyla yola çıkan grubun bu düşüncesi kısa sürede yayılmaya ve destek bulmaya başladı.
Grubun yardımlarının başarısı medyada ve kamu oyunda yankı buldukça, gönüllülerin sayısı çoğalarak arttı. 1993 - 1995 yılları arasında sivil toplum örgütü olarak hizmet veren topluluk, hiçbir siyasi, dini, coğrafi ve etnik ayrım gözetmeksizin yaptığı yardımlarla, her yaş ve meslek grubundan geniş bir yelpazede gönüllüleri bünyesinde topladı. Acil ihtiyaç Projesi 18 Ekim 1995 yılında resmi olarak vakıf çalışmalarına başladı.
Acil İhtiyaç Projesi Vakfı, bugün Merkez Koordinatörü, İletişim Direktörü, Sosyal hizmet sorumlusu, sekreter, yardımcı hizmetli ile 1993 yılında çıktığı yolculuğuna devam ediyor. Sabit personelin dışında, kendi belirledikleri ve tanımladıkları biçimde vakfın çalışmalarına katkıda bulunan, kaynak sağlayan, yardımların ulaştırılmasında aktif rol oynayan binlerce gönüllü çalışmaların düzenli ve kesintisiz olmasına katkıda bulunuyor. (AİP Vakfı'yla çalışan gönüllüler, seçimlerine göre, ayni ve nakdi katkı sağlayabildikleri gibi, yalnız ve yaşlı insanlara düzenli ev ziyareti yapıp, destek olabilir; uygun vasıflara sahip oldukları takdirde ihtiyacı olan çocuklara ablalık ve ağabeylik yapabilir, onların sosyal hayatlarında yanlarında yer alabilirler.) Binlerce yardımsever ise giysi, yiyecek, gibi ayni ve nakdi yardımlarıyla vakfın en büyük destekleyicileri...
Vakfın bir gönüllüsü olmak için, başkaları için hala yapılacak bir şeyler olduğuna inanıp, çıkar gözetmeksizin sadece yardım ve eğitim amacıyla toplum hizmeti yapmayı istemek yeterli.
Çalışma sistemi, Anadolu geleneğinde kökleşen ve kentleşmeyle birlikte giderek unutulan imece usulünü günümüze uyarlamak esasına dayanıyor.
(resim:Gülçin Zengin - Genel Koordinatör)
AİP gönüllüleri, kent insanının giderek küçülen ve sınırlanan yaşamında, diğer insanlara karşı kapanan algılarını açarak, "umursamaz" ve "önemsemez" bir tavır yerine, empati duygusunu güçlendiren ve "komşusu açken, tok yatmayan", toplumsal bilinci gelişmiş gönüllülerdir.
AİP Vakfı, 1999 depreminde, gönüllü kadrosunu doğru koordine ederek, sıradan yurttaşların gücünü ve enerjisini, dayanışma ve yardımlaşma duygusunu, bir sivil toplum örgütü olarak ortaya koymuştur.
AİP Vakfı, bir karınca örgütüdür ve gücünü ortak iş yapabilme başarısından alır.